ठराव..

शून्यात विश्व बघण्याचा..
मज सराव झाला आहे..
माझाच सखे माझ्याशी..
हा ठराव झाला आहे...

एकटाच आलो होतो..
एकटा निघालो आहे..
क्षणभर मागे बघण्याचा..
हा पडाव आला आहे..

कित्येक मुखवटे खोटे..
ओढले चेहर्‍यावरती..
मी ओळखले ना मजला..
इतुका बनाव झाला आहे..

जन्मलो जिथे होतो मी..
तो गाव राहीला मागे..
मातीचा मजवर तिथल्या..
हा प्रभाव झाला आहे..

मी अजून संस्कारांचे..
गिरवीत धडे बसलो गं..
माणसात माणुसकीचा..
जरी अभाव झाला आहे..

व्यवहार भावनांचे मी..
समजूच कधी शकलो ना..
तत्वात सत्व जपण्याचा..
मज सराव झाला आहे..

माझाच सखे माझ्याशी..
हा ठराव झाला आहे...
मातीचा मजवर तिथल्या..
हा प्रभाव झाला आहे..
मी ओळखले ना मजला..
इतुका बनाव झाला आहे..!!

कभी कभी..

एक अधुरापनसा जिंदगीमे
मेहसूस होता है कभी कभी..
सबकुछ है साथ.. फिर भी
एक कमी सी लगती है कभी कभी..

खुशियोंका आंगन है..
अरमानोंका सागर है..
फिर भी..
किसी गम की लहर से आंखोमे..
नमी सी लगती है कभी कभी..!

खैर.. कुछ लम्हे थे..
जिन्हे भुलना नामुमकीन है..
दिल के कोने मे.. यादोंकी मेहफिल..
जमी सी लगती है कभी कभी..

कोशीश तो जारी है..
उम्मीद के संग चलने की..
फिर भी.. किसी मोड पर जिंदगी..
थमी सी लगती है कभी कभी..!!!

पहीला..वहीला.. "पाऊस"

आठवणींच्या अल्लड सरी झेलत..
माझं पहील्या पावसात भिजणं..
आसुसलेल्या अवखळ थेंबांचं..
माझ्या मूठभर अंगणात रुजणं..

सारं कसं नवखं..
पहिलं वहीलं भासणारं..
ओल्याचिंबं देहावरची..
जुनी मरगळ पुसणारं..

ओंजळभर नवे मोती..
अंगणभर नवा सुवास..
पसाभर उत्साहाने..
जगण्याचा नवा प्रयास..

म्हणून तुझी वाट पाहात..
वर्षभर झुरायचं..
अन तू आलास... की अलगद..
तुझ्या कुशीमध्ये शिरायचं..

चिंब चिंब भिजायचं..
धुंद होऊन लुटायचं..
शुभ्र दुधी झरा होत..
खडकामधून फुटायचं..

झिम्माड गाणी.. उनाड पाणी..
पहील्या पावसात बघायचं..
तृप्त क्षण मनात जपत..
पाऊस होऊन जगायचं..!!

कभी तो...

कभी तो दिल की धडकन पर भी थोडा गौर करलो..
जो आसू गीर पडे है उनको गिनके आह भरलो..

जो बेहतर समझोगे तुम.. वैसे पेश आना न हमसे..
कभी तो मेरे जजबातोंके जरीये राह चल दो..

था मेरा वासता तेरे कदम हर मंजिलोंसे..
कभी तो रासतेमे रुक के..मेरी राह तक लो..

मैं हुं उम्मीदका नगमा... वह सच्चाई खुदा की..
वफांओंका घना साया.. जिसकी परवाह करलो..

चलो छोडो मुनासिफ यह नही.. बस एक ख्वाहीश..
मेरे अरमानोंके खातीर तो यह गुनाह कर लो..

जला कर राख ना हो पाये ..वह यादे पुरानी..
उन्हीके साथ जो रिश्ता है बस .. तबाह करलो..!!!

मीच माझा..

डोळे सताड उघडे..
आणि नजर एकटक छताकडे..
सभोवताली किर्र्..काळोख..
पण माझा रोख मात्र स्वतःकडे..

आठवणींचा लख्ख प्रकाश..
डोळे घट्ट मिटल्यावरही दिसणारा..
खिडकीभर जुनच आकाश..
पण आज रंग .. नवखा भासणारा..

काल तिथं तू होतीस..
टिपूर चंद्राच्या चांदण्यात..
आणि मी सुद्धा रात्रभर..
आतुर.. शब्दांना मांडण्यात..

आता फक्त मीच आहे ..
एकटा बंदिस्त खोलीत..
आयुष्यही एकसूरीच..
चाललय त्याच त्या चालीत..

म्हटलं तर मीच माझा..
फक्त तुझाच असणारा..
आणि तू कुणा दुसर्‍याचीच..?
या कल्पनेनेही खचणारा..

आता फक्त स्वतःपुरतीच
चौकट आखून घेतली आहे..
त्याचे चारही कोपरे माझे होतील
अशी भिंत घातली आहे..

त्या भिंतीपलीकडचं जग आता..
उगाच नकोसं वाटतं..
अन.. खिडकीबाहेर पाहीलं तरी..
जुनच मळभ दाटतं..

म्हणुन लक्ष केंद्रीत केलय..
'मी' फक्त माझ्यावर..
आणि विनाकारण जपलेल्या..
त्या अपेक्षांच्या ओझ्यावर..

तेच फक्त दूर केलं की.
सगळं मळभ आपोआप सरेल..
अन माझ्या गरुडझेपेसाठी..
तेच खरं आभाळ ठरेल..

मग.. चल मित्रा .. घे झेप..
फक्त तिला वजा कर..
अनुभवातलं शहाणपण जपत..
आयुष्यभर मजा कर !!!!!!

स्पर्श..

नुकताच आसवांना.. बिलगून स्पर्श गेला..
हळुवार हुंदक्यांना..रडवून स्पर्श गेला..

अनभिज्ञ .. तृप्त गात्री.. रोमांच वेचताना..
अस्थिर स्पंदनांना.. अडवून स्पर्श गेला..

अलगुज भावनांचे .. शब्दात मांडताना..
कवितेत शिल्प माझे.. घडवून स्पर्श गेला..

भावार्थ आर्जवांचा.. समजून सांगताना..
कित्येक गूढ गोष्टी .. पढवून स्पर्श गेला..

अनमोल त्या क्षणांना.. हृदयात शोधताना..
नक्षत्र अंतरंगी.. जडवून स्पर्श गेला..!!!

विधीलिखित

अक्षम्य चुका टाळता आल्या असत्या तर..
किती बरं झालं असतं..
तुला भेटणंच मी सर्वात आधी टाळलं असतं !
मग....
सगळे संदर्भ आपोआपच टळले असते.
छे..
पण असं ठरवल्या प्रमाणे घडतं का कधी..?
अगदी मोजून मापून... पाउल पडतं का कधी..?
नियतीच्या भेटीगाठी विधीलिखित असतात म्हणे..
म्हणूनच की काय..
आयुष्यात फक्त लिहिता येतं..
पुसता नाही.. !!!