मीच माझा..

डोळे सताड उघडे..
आणि नजर एकटक छताकडे..
सभोवताली किर्र्..काळोख..
पण माझा रोख मात्र स्वतःकडे..

आठवणींचा लख्ख प्रकाश..
डोळे घट्ट मिटल्यावरही दिसणारा..
खिडकीभर जुनच आकाश..
पण आज रंग .. नवखा भासणारा..

काल तिथं तू होतीस..
टिपूर चंद्राच्या चांदण्यात..
आणि मी सुद्धा रात्रभर..
आतुर.. शब्दांना मांडण्यात..

आता फक्त मीच आहे ..
एकटा बंदिस्त खोलीत..
आयुष्यही एकसूरीच..
चाललय त्याच त्या चालीत..

म्हटलं तर मीच माझा..
फक्त तुझाच असणारा..
आणि तू कुणा दुसर्‍याचीच..?
या कल्पनेनेही खचणारा..

आता फक्त स्वतःपुरतीच
चौकट आखून घेतली आहे..
त्याचे चारही कोपरे माझे होतील
अशी भिंत घातली आहे..

त्या भिंतीपलीकडचं जग आता..
उगाच नकोसं वाटतं..
अन.. खिडकीबाहेर पाहीलं तरी..
जुनच मळभ दाटतं..

म्हणुन लक्ष केंद्रीत केलय..
'मी' फक्त माझ्यावर..
आणि विनाकारण जपलेल्या..
त्या अपेक्षांच्या ओझ्यावर..

तेच फक्त दूर केलं की.
सगळं मळभ आपोआप सरेल..
अन माझ्या गरुडझेपेसाठी..
तेच खरं आभाळ ठरेल..

मग.. चल मित्रा .. घे झेप..
फक्त तिला वजा कर..
अनुभवातलं शहाणपण जपत..
आयुष्यभर मजा कर !!!!!!