Doorii.... :(

Shayad Tum Bin Zindagi Adhoori Hai…

Yeh Ehsaas Jataati Woh Yeh Doori Hai..

Saath Rehte Tab Jaan Nahi Paate..

Toh Kya Dooriya Badhana Zaroori Hai ??!!

उल्फत....

हमेशा रुलाना
हमेशा भुलाना..
के हम है गलत और..
सही है जमाना..

लगता है डर के
छोडोगे एक दिन..
करदोगे हमको
खुद से बेगाना..

उस दिन कि उल्फत
उस दिन के आंसूसे..
बेहतर है अब का
यह आजमाना..

छोटीसी दुनिया
सप्नोंका गेहना...
तुझको नही है
कभीभी गवाना..!!

Gajhal..

Dil me dabaaye aansu ki kasam ke...
shaayari to bass ek bahaana hai ...
Jajbaat ko raah dikha nahi sakte..
to har baat ko gajhal banana hai !!!

पाऊस !!

कधी कधी पाऊस चिंब भिजूनही कोरडाच उरतो..
कित्येक पावसाळे येतात... जातात..
पण तो पाऊस..
जो भर उन्हात गारवा घेऊन येतो..
तोच आयुष्यभर पुरून उरतो...
खरंय...
कधी कधी पाऊस चिंब भिजूनही कोरडाच उरतो..!!!!

राग...

माझा राग माझ्यावर का..?
माझा राग तुझ्यावर.. ???
निभाव लागत नाही अशा..
अपेक्षांच्या ओझ्यावर.. ??
माझा राग माझ्यावर....!!!!

वलय ...

वगळून मला तुझ्या वलयातून..
जाणीव करून दिलीस पुन्हा जगण्याची..
मी आठवणीने वळून पाहीले मागे..
जाणीव करून दिलीस पुढे निघण्याची..!!

स्वत्वास हरवूनी तुझ्यात रुजले होते..
कधी बहर कधी शिशिरात निपजले होते..
या अस्तित्वाचा एकवटून पाचोळा..
जाणीव करुन दिलीस पुन्हा सजण्याची..!!

ही किमया कुठली जिने बदलले ऋतू..
सारेच पलटले डाव नि अवघे मी तू..
स्वप्नांची झटकून.. धूळ उघडूनी डोळे..
जाणीव करुन दिलीस पुन्हा बघण्याची.. !!

रसभंग...

सारी रैन भरे नैन..
गहजब कौनो चैन..
रसभंग किये संग..
पल पल बेचैन..
राधा शाम बिन प्यासी..
गहरी सी यह उदासी..
मोसे बिना तोले बोल
हल नाही देवदासी..
नजरोंकी हेराफेरी..
दाग जोबन पे गोरी..
सरमाये अब काहे..
पूरी जिम्मेदारी तोरी..
जाके यमुना किनारे..
संग रास रचाये..
दिये प्रीत के जले..
पर रैन ना आये..
सालोसाल चले है..
वंश रित पले है..
तन मन का मिलन..
जैसे शाम ढले है.. !!

कोशीश...

हमारी जरुरत नही तो कह देना
हम दूर होने की कोशीश तो करेंगे..
वादा करना शायद मुनासिफ ना होगा..
पर रोने से बेहतर तो हसकर मरेंगे..

किसीने कहा है.. प्यार एक ही बार होता है..
और हमने भी पहली और आखरी बार किया..
शायद आपके लिये हम दुसरे होंगे..
पर हम ने सब कुछ् आपही पे हार दिया..

काश हमारे जजबात आप सुन पाते..
तो हमे कहने की जरुरत ना होती..
शायरी लिखने का शौक तो नही है..
पर लफ्जोंकी अश्को पर हुकुमत ना होती...

हम समझते है.. आप भी समझ लेंगे,,
हमारी खुशी.. जो आप से जुडी है..
बस एक बार हमे अपना कह दो..
फिर जो चाहे करलो.. पूरी जिंदगी पडी है !!!

शुभ्र कळ्यांचा नाद खुळा..
देठ केशरी .. मूक लळा..
पराग इवले.. मध्यावरती.
पाकळीतला गोड गळा..!! :)

दर्द..

फुल खिलते हुए अच्छे लगते है.. मुरझाये तो दर्द..
सवाल सुलझे हुए अच्छे लगते है.. उलझाये तो दर्द..

कदम बढते हुए अच्छे लगते है.. रुक जाये तो दर्द..
इरादे बनते हुए अच्छे लगते है.. टूट जाये तो दर्द..

राज सहमे हुए अच्छे लगते है.. खुल जाये तो दर्द..
अल्फाज सजते हुए अच्छे लगते है.. चुभ जाये तो दर्द..

लोग मिलते हुए अच्छे लगते है.. दूर जाये तो दर्द..
साथ रहते हुए अच्छे लगते है.. बिछड जाये तो दर्द..

आप हसते हुए अच्छे लगते है.. रुठ जाये तो दर्द..
हात थामे हुए अच्छे लगते है.. छूट जाये तो दर्द..

जिंदगी जिते हुए अच्छे लगते है.. मर जाये तो दर्द..
वक्त थामे हुए अच्छे लगते है.. गुजर जाये तो दर्द..!!

शिकायत...

शिकायत आपहीसे करेंगे बेहीसाब
के वक्त के मामले में... आप बुझ्दील है..
क्या जिंदगी इतनी खफा है हमसे
के वक्त का मिलना ही मुश्कील है ... ??

आदत से मजबूर आदते
अगर सपनों को करती है निलाम..
फिर आप के होते हुए जिंदगीमें
जिंदगी को क्या हासिल है.. ??

सवाल उलझाते है अक्सर..
जवाब कही मिलता नही..
शक्स जो सबसे प्यारा है..
वही अरमानोंका कातील है ..

पुछकर भी बेमतलब..
जान कर भी अंजान..
जिंदगी का अधूरा ख्वाब..
बेखुदी में शामील है..

चुप रह कर बयान करु..
ऐसी तरकीब सिखा खुदा..
उन से शुरु.. उन्ही पे खतम..
इतनी मेरी मंजिल है !!!!

सुगंध.. मोगर्‍याचा !!

कळी अत्तराची.. गोफ केशराचा..
देठ हिरकणीचा .. गजर्‍याचा.
मोतियाचे मणी.. माळताच वेणी..
दरवळे सुगंध.. मोगर्‍याचा.. !!!!

जख्म ..

जख्म सुखे नही.. के नया वार किये जाते हो..
ऐसा कत्ल आप.. बार बार किये जाते हो..

मरहम की बात.. बहुत दूर रही हरदम..
घाव गहरा रहे.. बस दरार किये जाते हो..

आंसू बहते है.. सदमा सहते है..
दिल की धडकन को.. बेकरार किये जाते हो..

फिर भी जिने की उमीद रखते है..
सांसे जख्मो संग जो.. उधार दिये जाते हो !!!

Galti...

Logonko Pehchanane Me Hoti Hai Galti..
Aur Hum Sochte Hai Ke Log Hi Galat Hai..
Hum Apni Galti Pe Gaur Nahi Karte..
Aur Fir Sochte Hai Ke Soch Hi Galat Hai..

Samzte Nahi Hai Sacchai Kabhi
Har Zuth Se Juda Sakhs Hi Galat Hai
Waqt K Aage Toh Khuda Bhi Kafallak…
Aur Hum Sochte Hai K Wakt Hi Galat Hai..

Galat.. Sahi.. Ko Samzna Hai Mushkil
Jo Muze Sahi Lage Woh Tuze Galat Hai…
Fir Bhi Har Galti Ko Karna Hai Shamil..
Hai Zindagi Adhuri Agar Sahi-Galat Hai !!!

I wish..!!

He is still in his past.. & I am planning for our future..
It’s me or my heart still behave so immature..
Let him be with his past or else force to withstand..
What I feel is so useless for him to understand..
Why me???? Why my soul??? Broken.. shattered so long..
Even he too will leave me to prove that m wrong..
Why the hell I am living with a hope to be loved..
He is least bothered how many tears.. I covered…..
I know… He is mine.. We meet often in my dreams..
But reality is different than what expected & seems..
Only he can add peace to my blunt broken heart..
I wish… I will get.. Another life with new start..!!

समई...

अंधाराची तमा नाही..
काळोखाचा भास आहे..
अस्तित्वाचं वलय नाही..
चैतन्याचा वास आहे..
जळणं जीचं स्वाभाविक...
समईचा जो श्र्वास आहे..
जळून जग उजळवण्याचा
ज्योतीचा प्रयास आहे !!! :)

दस्तूर ....

अच्छा होता अगर जहर खिला के मार देते हमे॥
राह तकने से यह जिंदगी मजबूर तो नही होती॥

पता है के एक दिन बेदखल करोगे हमे॥
फिर भी यह दखल अंदाजी मंजूर क्यू नही होती॥

किस गुनाह की सझा .. हम जिंदगी भर भुगते॥
हम - आप मे जो दूरी है.. वह दूर क्यू नही होती॥

जिसे आप सौदा समझे.. हमारे लिये वादा है॥
वफाई की बुलंद कोशीश.. जरूर क्यू नही होती॥

आप के लिये मजाक होगा.. पर हमारे लिये वजह है॥
कैसे बताये आपकी एहमियत की दिल में क्या जगह है॥

बस थोडासा वक्त दो... अगर जान लेना है तो॥
या फिर वक्त दो ही ना... अगर जान लेनी है तो॥

जितेजीही मरते है जब आवाज आपकी सुनते नही॥
लाख कोशीशे की लेकिन्..ऐसे रिश्ते बनते नही॥

हर एक टूटा दिल का हिस्सा.. जूडा आपसे.. किसका कसूर॥??
चोट लगे तो सिख मिलेगी.. यह है दुनिया का दस्तूर॥??

पिछले करम की सजा कहू या.. गये जनम की कसमे है॥
जो होता वह होने देना.. इतना मेरे बसमे है !!!!!!

4 ur kind info.......

Thousand times I fight with u... Annoyed with self a lot…
Though… don’t utter a single word... it hurts me like a shot…
Next moment I forget it, setting things right one way ...
I know you well & love you deep as long as here we stay…!!!!

काश.......

काश हमारे आसू की किमत आप जान सकते..
तो हम जिंदगी भर रोना चून लेते..
फिर दुनिया कहती हमे दुखभरी दास्ता..
हम तारीफ समझ कर सून लेते..

हमारी हसी थी नामंजूर..
तो गम का मजाक उडा दिया..?
अगर बेदखल ही करना था तो..
गैर समझ कर चून लेते..

यह मत समझना अकेले है..
तो जिने का सहारा ढूंढना है..
बस आपको अकेला छोड्ने से तो..
बेहतर ख्वाहीश बून लेते..

वह आखरी हीस्सा अरमानोका..
आंसू की बाढ में बहता गया..
अब भरी सी पलके.. उदासी झलके..
मिले तो साया बन लेते..... !!!

कलम

लिख न पाये तो वह कलम भी फिजूल लगती है..
कोरे कागज पर उतरे गझल तो सही कहलाए..
लब्ज उठाए तो शायरी भी बना सकते है......
हम तलाशते है..हमे बस एक कलम मिल जाए..!!!!

वाक्यं

शब्द भिडायला.. कविता घडावीच लागते असं नाही..
कधी कधी साधं वाक्यंही सांगून जातं खूप काही...!!

मग तो शब्दातला उकार असो... अर्थातला नकार असो..
वेदनेचा हुंकार असो.. भावनेचा झंकार असो..
असण्या-नसण्याच्या परिसीमा ओलांडून..
व्यक्त व्हायला पुरेसं माध्यम असतं तेही..
कधी कधी साधं वाक्यंही सांगून जातं खूप काही...!!

ती 'हो' म्हणाली.. तर मुठीत स्वर्ग मावेनासा होतो..
तो 'नाही' म्हणाला तर.. तिचा जीव कासावीस होतो..
एका शब्दात इतकी किमया घडू शकते..
तर कशाला हवी.. शाई..लेखणी अन वही..
कधी कधी साधं वाक्यंही सांगून जातं खूप काही...!!

फक्त उच्चारण्याचा अवकाश असतो.. जे हवं.. ते.. हवं तेव्हा..
वेळ निघून गेली की.. बदलतात संदर्भ... मग वाटतो.. नियतीचा हेवा..
दिलं- घेतलं.. इतकाच असतो का ? कुठल्याही नात्याचा अर्थ..
की वेळेनुसार आपणही साधायचा आपला आपलाच स्वार्थ?
गरज म्हणून बघण्यापेक्षा आधार बनून जग..
गप्प बसून झुरण्यापेक्षा व्यक्त होऊन बघ..
अंतरातून उच्चारलेल्या शब्दाला मोल नाही..
कधी कधी साधं वाक्यंही सांगून जातं खूप काही...!!!!!

अप्रूप...

नारळाची झाडे ..संगे वाळूची गं साथ..
चन्द्रकोर एकटीच निळ्या या नभात..
अवकाशी एक तारा वाट पाहणारा..
अंधार निजून कधी होईल प्रभात..

परतून जाता लाटा होई तुझा भास...
हात तुझा- हाती माझ्या.. अप्रूप नभास..
आठवण तुझी येता अवेळी मनात..
लयबद्ध् शांतता ही गाईल सूरात..

सखे तुझा ध्यास.. तुझा सहवास..
सोबतीचा मला मुळी नाही अट्टाहास..
तुझ्या असण्याचा.. छंद फार जुना..
माझ्या जगण्याचा तूच मुळी श्वास..!!!

waiting 4 sum1.......

When you wait for someone..
you actually count..
Its not calculation..
which ends in amount...
Some moments of joy....
some still to enjoy..
some causeless worries
which makes you annoy...
its all about patience
& how you sustain...
You either lose something
or ultimate gain..
what I got.. I don't know
What I need & why..
But waiting for someone..
I never deny !!!

अंतर....

स्वप्न पाहायची जशी सवय होते..
तसं वास्तवाचं भान विरुन जातं..
कुणी आयुष्यं जगायची वाट पाहतात..तर..
कुणाचं आयुष्यच वाट पाहण्यात सरुन जातं..

जिथे सुखाची परिभाषाच नाही..
तिथे दु:खावर शोक कशाला..?
आंधळा ही न बघता वाचणं जाणतो..
मग दृष्टीला तृप्तीचा लोभ कशाला..?

ऐकून सोडणं जर जमलं असतं.. तर
शब्द काळजाला भिडलेच नसते..
आणि नसतेच भिडले शब्द तरी..
पाऊल कुणासाठी अडलेच असते..!!

अशी दुनिया गोल आहे म्हटल्यावर...
पुन्हा भेटणं साहजिक आहे..
मग टाळता आलंच तर.. मला टाळ..
कारण मी कितीही दूर तरी नजिक आहे..

ते अंतर स्वप्न आणि वास्तवातलं..
मला सत्याची जाणीव करुन जातं...
मग वाट कितीही जवळची असली तरी..
आयुष्यच वाट पाहण्यात सरुन जातं..
मग वाट कितीही जवळची असली तरी..
आयुष्यच वाट पाहण्यात सरुन जातं..

केशर सांडले.. हिरव्या रानात...
खारट पाण्याला.. लाली आली..
क्षारांचे अमृत .. रांगोळी रेखित..
मातीची कूसही.. ओली झाली... !!

संध्येची सोबत.. चिंचोळ्या वाटेत..
उन्हाची रंगत.. दूर गेली..
मिळता सोबत.. पाऊलवाटेत..
सख्याची संगत.. सूर झाली..!!

कींचित से लांब ..सवित्याचे बिंब..
मीरा झाली चिंब.. संध्यावेळी..
गोकुळाची सांज.. पाहूनीया धुंद..
माझीही पाऊले.. तिथे गेली..

शहरापासून.. निवांत रांगेत..
चालण्याची मौज.. मला आली..
जीवनाचे सार.. जाणूनीया थोर..
चित्रात बंदीस्त ..संध्या झाली..!!

जन्म कवितेचा ॥

धुमसु लागतात शब्द मनात एकाएकी ,,
आणि भावनांचा उद्रेक होतो........
धगधगत्या अतृप्त इच्छा पेटून उठतात अवेळीच
आणि स्वप्नांचा शेवट होतो॥
पसरु लागतो अविचाराचा वणवा रानोमाळ...
आणि जळत जातात नव्याने पालवलेली आशेची कोवळी झाड
...भस्मसात होत एका क्षणात
वर्षानुवर्ष जपलेल अस्तित्वाच चैतन्य .... कर्तृत्वाच लावण्य ...
वक्तृत्वाच नैपुण्य आणि बरच काही .....
मागे उरतो तो फ़क्त राखेचा सडा...

"आपण जन्मलो होतो केव्हातरी ..... याची आठवण करून देणारा...!!
म्हटला तर नगण्य ...
म्हटल तर तेवढच काय ते पुण्य...
निदान मरताना तरी आपल्या अस्तित्वाच्या खाणाखुणा का होइंना ॥
आहेत मागे...
बस यातच समाधान... !!
सगळी धडपड केवळ स्वत्वासाठी॥
"मी" " माझ" " मला" माझ्यामुळे" " माझ्यासाठी" ....
सगळी लढाई फक्त या स्वार्थासाठी ॥
छे.... छे... स्वत्वासाठी ॥
लुटुपुटुची असंख्य द्वंद्व मनात निरंतर सुरु असतात.....
कधी मी जिंकते... तर कधी मीच हरते ...
पण प्रत्येक वेळी जन्माला येत ते... माझच॥
अबाधित अस्तित्व ....
" कवितेच्या रुपाने" !!!!......

तुझ्याचसाठी....

ओढ अनामिक आत्म्यामधली... तुझ्याचसाठी..
स्तब्ध स्पन्दने हृदयामधली .... तुझ्याचसाठी..

अधीर नयने जागृत रात्री.... तुझ्याचसाठी..
कातर कम्पित हुर हुर गात्री.... तुझ्याचसाठी..

प्राजक्ताचा बहर अन्गणी... तुझ्याचसाठी..
मालकन्स - मल्हार रागिणी .... तुझ्याचसाठी..

अवखळ वारा.. अल्लड गाणी... तुझ्याचसाठी..
मोरपिसारा .. प्रीत दिवाणी.... तुझ्याचसाठी..

सहवासाची सूक्ष्म विनन्ती... तुझ्याचसाठी..
थकले पाऊल तरी भ्रमन्ती.... तुझ्याचसाठी..!!!!

क्षण एक पुरेसा ....

क्षण एक पुरेसा .. कठोर होऊन जगण्यासाठी..
अखन्ड अविरत ...अस्तित्वाशी लढण्यासाठी....

क्षण एक पुरेसा ..स्वप्नाना अनुभवण्यासाठी..
निजून अलगद ...भरून डोळे पाहण्यासाठी..

क्षण एक पुरेसा .. तुझ्या नि माझ्या भेटीसाठी..
आठवणी आजन्म गाठीशी जपण्यासाठी..

क्षण एक पुरेसा ..मीच मला ओळखण्यासाठी..
आत्म्याला नखशिखान्त जणू पारखण्यासाठी..

क्षण एक पुरेसा ..वळून मागे बघण्यासाठी..
पुन्हा नव्याने दीर्घ प्रवासी निघण्यासाठी.. !!!

मन....

थकते मन का कधी कुणाच्या आठवणीने व्याकुळ होऊन..
का गजबजते अन्तर्यामी जुन्या स्मृतीन्चे गोकुळ होऊन..?

शिकते मन का नात्यामधल्या हिशोबातली गफलत पाहून ..
घाव सुखाचे सत्यामधले.. सहज उरावर अलगद साहून..?

निघते मन का .. अडखळल्यावर पुनःप्रवासी अलिप्त राहून...
का गदगदते अश्रूसन्गे कोपर्‍यात एकाकी राहून..?

कळते मन का कधी कुणाचा नितळ निरागस चेहरा पाहून..
अनुभव घेतो निर्णय सारे... आयुष्याच्या समिधा वाहून...!!!