आठवणींच्या अल्लड सरी झेलत..
माझं पहील्या पावसात भिजणं..
आसुसलेल्या अवखळ थेंबांचं..
माझ्या मूठभर अंगणात रुजणं..
सारं कसं नवखं..
पहिलं वहीलं भासणारं..
ओल्याचिंबं देहावरची..
जुनी मरगळ पुसणारं..
ओंजळभर नवे मोती..
अंगणभर नवा सुवास..
पसाभर उत्साहाने..
जगण्याचा नवा प्रयास..
म्हणून तुझी वाट पाहात..
वर्षभर झुरायचं..
अन तू आलास... की अलगद..
तुझ्या कुशीमध्ये शिरायचं..
चिंब चिंब भिजायचं..
धुंद होऊन लुटायचं..
शुभ्र दुधी झरा होत..
खडकामधून फुटायचं..
झिम्माड गाणी.. उनाड पाणी..
पहील्या पावसात बघायचं..
तृप्त क्षण मनात जपत..
पाऊस होऊन जगायचं..!!
1 comment:
पहिला वहिला पाउस एकदम धुमधडाक्यात !! छान आहे....
Post a Comment