माझं मन मोकळं होतं..
फक्तं माझ्या मनाकडे..
तेच ऐकून घेतं माझे
शब्द भोळे भाबडे..
मनामधलं मनापासून
मनालाच सांगते मी..
विचारांचा अभिप्राय
मनाकडे मागते मी..
मग मन जरा गंभीर होतं..
विचार करु लागतं..
कधीतरीच वेडं मन
शहाण्यासारखं वागतं..
चंचल आहे अल्लड मन..
मला पक्क ठाऊक आहे..
माझ्यापेक्षा माझं मनच ..
हळवं आणि भावूक आहे..
मन सोबत आहे म्हणूनच
एकटेपणाला अर्थ आहे..
मनाशिवाय भावनेचं
जगणं सुद्धा व्यर्थ आहे !!!!
No comments:
Post a Comment