ध्यास..

पूर्णतेचा ध्यास कायम असला तरी..
स्वप्नांच्या व्यथा अधुर्‍याच राहतात..
कक्षेच्या बाहेर अपेक्षा रुंदावतात..आणि
जीवनाच्या कथा अपुर्‍याच राहतात..

लिहायचं असतं खूप काही..
आयुष्य अधोरेखीत करेल असं..
पुसायचं नसतंच.. कधीच नाही..
रेखायचं चिरंतन ठरेल असं..

पण.. नव्याने डाव मांडता मांडता..
जुने ते घाव तसेच राहतात..
जिंकण्याचा हट्ट करता करता..
हरण्याचा सराव करुन पाहतात..!!!

माझं मन...

माझं मन मोकळं होतं..
फक्तं माझ्या मनाकडे..
तेच ऐकून घेतं माझे
शब्द भोळे भाबडे..

मनामधलं मनापासून
मनालाच सांगते मी..
विचारांचा अभिप्राय
मनाकडे मागते मी..

मग मन जरा गंभीर होतं..
विचार करु लागतं..
कधीतरीच वेडं मन
शहाण्यासारखं वागतं..

चंचल आहे अल्लड मन..
मला पक्क ठाऊक आहे..
माझ्यापेक्षा माझं मनच ..
हळवं आणि भावूक आहे..

मन सोबत आहे म्हणूनच
एकटेपणाला अर्थ आहे..
मनाशिवाय भावनेचं
जगणं सुद्धा व्यर्थ आहे !!!!

स्वप्नं ...

जागृत नयनी स्वप्नं पाहते..
स्वप्नांचा मज छंद..
उभ्या जीवनी कधी मिळेना..
पूर्तीचा आनंद..

स्वप्नंफुलातील मधुकण वेचे..
मनातला मकरंद..
या पुष्पातून ..त्या पुष्पावर..
स्वप्नकळ्यांचा गंध..

भ्रमरछंदी मन कधी न टिकले..
एका स्वप्नं फुलावर..
स्वप्नसडा जो विखरुन गेला..
हुंगण्यास तो अनावर..

त्या स्वप्नांची अवीट गोडी..
अलौकीक माधुरी..
पूर्णत्वातील स्वप्ने काही ..
काही स्वप्ने अधुरी..

जरी अधुरी जीर्ण पुराणी
तरी तराणे नवे..
उमेद इच्छा सबुरी..
आणिक आकांक्षांच्या सवे..

अपूर्णतेचा शोध लावण्या..
मी ही मिलिंद व्हावे..
लाभून तृप्ती स्वप्नपूर्तीची..
सौख्ये विलीन व्हावे..!!!